آیا این صدایِ کفگیرِ بسکتبال ایران است که دارد به ته دیگ میخورد

جوانان ما در بازی های آسیایی یمن چهارم شدند و شانس صعود به بازی های جهانی را از دست دادند. به همه تیم هایی که روزی آن ها را میبردیم ٫ اینبار باختیم. طبق معمول همیشه بلند گوهای فدراسیون علت باخت را کم تجربگی بازیکنان اعلام کردند. جالب است که اینبار مربی تیم ملی ٫ محسن صادق زاده به جزییات هم رفته و گفته دلیل باخت ما شوت های ناموفق بچه ها بوده است. با توجه به اینکه در ورزش بسکتبال برای برنده شدن راهی جز امتیاز اوردن نیست و برای امتیاز اوردن هم راهی جز شوت زدن وجود ندارد دلیل باخت همه تیم های بسکتبال در دنیا٫ در همه رده ها ٫ چه مردان و چه زنان٫ انجام شوت های ناموفق از سوی تیم بازنده است. از بابت این کشف بزرگ باید به مربیان تیم تبریک گفت. .واقعا شرم اور است که پیروزی ها ملی بسکتبال را اثر مدیریت مدبرانه پدر بسکتبال ایران میدادند ولی باخت را همیشه به چهارتا جوون بی زبون شهرستانی که هیچ روزنامه ای باهاشون مصاحبه نمیکنه نسبت میدهند. شرمتان باید۰

سوال اینجاست که چطور ممکن است تمام بازیکنان یک تیم در چند بازی در هر چهار کوارتر بد شوت بزنند؟ چنین چیزی تنها در یک صورت امکان پذیر است٫ انهم اینست که تیم های مقابل از شما قوی تر باشد. بهتان قول میدهم هر تیمی در برابر لوس انجلس لیکرز قرار بگیرد بد شوت خواهد زد٫ چرا؟ چون تیم لیکرز تیم قوی تر و بهتر است. این نکته ای است که فدراسیون از بیان بی پرده آن هراس دارد. اعلام این واقعیت که تیم هایی اسیایی دیگری در رده جوانان هستند که از ما بهتر٫ با استعداد تر٫ سریعتر و قد بلند تر هستند پاشنه آشیل بسکتبال ماست۰ حتی خود رییس فدراسیون هم که از همه بهتر میدونه بسکتبال ما کجای کاره یواش یواش داره غزل نا امیدی رو میخونه و در یک مصاحبه گفته اگر امکانات ندهند همین موفقیت های بدست آمده هم از دست خواهد رفت. انگار نسل طلایی بسکتبال ما بخاطر امکانات و سالن های انچنانی و مربی های امریکایی بود که بسکتبال ما را تکان دادند. اینو فقط گفته که وقتی کفگیر بسکتبال به ته دیگ خورد بگه آقا امکانات ندادند ما هم دیگه قهرمان نمیشیم۰

بسکتبال ما اکنون در سر دوراهی است٫ یا میتوانیم مثل کبک سرمان را زیر برف کنیم و برای باختمان اسمان ریسمان ببافیم و عشق کنیم که قهرمان بلا منازع آسیا بودبم . چنین شود در یکی دو سال اینده برگردیم به زمانی که وقتی ششم آسیا میشدیم روزی خوشیمون بود. راه دیگرمان اینست که قبول کنیم بچه های نسل طلایی بسکتبال ما در حال پیر شدن ٫ مجروح شدن و بازنشسته شدن هستند و به فکر اینده سازی باشیم. صمد بعدی را پیدا کنیم٫ حامد حدادی بعدی را بسازیم٫ ارسلان کاظمی بعدی را میدان دهیم. مهدی کامرانی قد بلند تری تربیت کنیم و مربیان جوانمان را با روش های مدرن و فرهنگ بسکتبال جهانی آشنا کنیم۰